Есімде әлі, кетпес естен еш мүлде. Бір сырым бар айтада алмай ешкімге. Мына бізге сынақ келіп тасадан, Тоқтау қояр кім ажалдай көшкінге. Таң азаннан тіршілігім басталып. Ойда жоқта кетті көзден жас тамып. Оқыс жағдай ойраңдарын кім білген, Тылсым демім солай кетті қысқарып. Сол бір түнде отқа оранды қоймамыз. Дүниені ғана алып едік ойға біз. Ескі заттар, ол атамның көзіндей, Қимастықтан түстік нашар ойға біз. Қарап тұрмын өртенген құрғыр бұйымға. Келсе дағы сол бұйымдар тиынға. Бәрі өртенді,қалмады ешбір ескі зат, Деп қоямын, әй Жаратқан сыйың ба? Күлге айналған бықсып жатыр маңайым. Дүниені қимай терлеп құрғыр самайым. Бәле жала кетсін деп құрғыр осымен, Кезек кезек жиналуда ағайын. Өтті күндер қарап сол бір сарайға. Кінә кімнен деп сөкпеңіз жарайма. Арамыздан көрінбеп еді бір ағам, Сол сарайда қалған екен алайда. Іздеп оны жүріппіз ау жат жерден. Уайымсыз бейқам ғана сәттермен. Төртінші күн, табылды сонда мүрдесі, Қиналғаннан өне бойы бүктелген. Басып оны отқа оралған үйінді. Жүрек мендік тоқтағандай түйілді. Көзбен көріп жатқан анау ағамды, Сезсеңіз ғой сол кездегі күйімді. Қиналғанда берер маған бір кеңес. Ағам жатыр, қайтем енді үндемес. Сол бір түннен қалды менде мұң қалың, Сол бір түннен мазалайды күнде елес. Мені ақын деп мақтайтын ағажаным жатқан жерің жайлы болсын 🙏 авторы:Саулет Туретаев