; ต้า : จ้าน / ตัวละครลับคนนั้นมันเป็นไผผผผผ / มึงจะเอายังไงต่อ : รอเหี้ยไรละไปส่งกูที่คอนโดหน่อยกูจะไปเก็บของออกจากที่น้้น กูไม่อยากอยู่กับแม่งละ / ใจเย็นดิไอจ้าน ค่อยๆคุยกันก่อนไหม : ไม่คุยเหี้ยไรทั้งนั้นอ่ะ แม่งปากหมาชิบหาย / มึงอย่าลืมนะคนเริ่มมันก็คือมึง : แล้วกูทำเหี้ยไรมันยัง แล้วกูผิดไรกูกับโน่มันจะทำไมก็เรื่องของกูมันไม่มีสิทธิ์ / แต่ช่วงนี้มึงเริ่มออกนอกทางเกินไปนะจ้าน / ออมึงไปนู้นไปนี้กับคนอื่นบ่อยจังช่วงนี้ มึงไม่ได้ทำประชดใครใช่ไหม : กูจะทำประชดใคร / ก็…. : ก็เหี้ยไรกูยิ่งหงุดหงิดพากูไปสักที / เออๆ (ห้องของทั้ง2) บรรยากาศในห้องเงียบ จ้านได้เดินเก็บของตัวเองทีละชิ้น ; ….. // มองไปที่คนตัวเล็กทีค่อยๆเก็บของท่าทางหัวร้อน ; จ้านมึงจะเก็บไปไหน : ไปไหนก็เรื่องของกู ไม่ต้องเสือก ; กูถามดีๆ มึงจะไปไหน : กูบอกว่าไม่ต้องเสือก ; คือมึงจะไม่พูดดีๆใช่ไหม // ต้าได้ดึงจ้านหันหน้าเข้าหาเจ้าตัว : ปล่อยไอสัส // ตบหน้าต้า ; มึงเป็นเหี้ยไรวะจ้าน : มึงอ่ะเป็นเหี้ยไร อยู่ๆไปต่อยโน่แบบนั้นแล้วยังปากหมาใส่กู ; ก็มันจะลวนลามมึงอยู่แล้วจ้าน มึงก็ให้ท่ามัน : แล้วมึงเสือกไรว่ะต้า ตัวก็ตัวกู มันสิทธิ์ของกูกูอยากได้ใครมันก็เรื่องของกู ; จ้านมึงรู้ตัวไหมมึงพูดไรออกมา : เออไอสัสกูรู้ตัวกูมีสติ ; กูว่ามึงเมาข้างจ้าน ค่อยคุยกันพรุ่งนี้ไหม : กูไม่ค่อยไรทั้งนั้นอ่ะ มึงฟังนะ กูกับมึง ตัดเพื่อนกันตอนนี้เดี๋ยวนี้ ; …… จ้านมึงเมามากละ : กูไม่เมาไรทั้งนั้น วันนี้กูจะไปเสียตัวให้ใครก็เรื่องของกูไม่ต้องมาเสือกอีก ; จ้าน // จับแขนจ้านแน่น : เหี้ยไรปล่อยกูเจ็บ ; ได้ มึงอยากตัดเพื่อนกับกูใช่ไหม มึงอยากเสียตัวใช่ไหม มึงรู้ไหมกูไม่เคยคิดอยากเป็นเพื่อนมึงเลยไอสัส // ดึงจ้านเข้าหาตัว : ….. เหี้ยไรไอต้า มึงรู้ตัวไหมมึงพูดไรออกมา ; กูไม่ได้เมาเหมือนมึง : คือไรไอต้ามึงหมายความว่าไง ; มึงอยากเสียตัวมากไม่ใช่หรอ มึงตัดเพื่อนกับกูแล้วนิ กูกับมึงไม่ใช่เพื่อนกันแล้วมันก็ไม่ผิดใช่ไหมที่กูจะทำไรมึง : ต้ามึงปล่อยกูนะ มึงตั้งสติก่อน // จ้านเริ่มได้สติก่อนค่อยๆเอามือจับหน้าต้า ; กูมีสติหมดนั้นแหละ แต่ความอดทนกูมันไม่มีละ : ต้ามึงจะ…. // คนตรงนั้นพุงเข้ามาจูบเขาอย่างเร้าร้อน : อือ… // เขาได้ผลักตัวต้าออกพร้อมเสียงหอบ ; …. // มองไปที่จ้านพร้อมน้ำตาค่อยๆไหลก่อนที่จะกดจ้านลงกับเตียง : ต้ามึง…. // เสียงได้ดับไปอีกครั้งเพราะคนตรงหน้าพุ่งเข้ามาจูบเขาอย่างเร้าร้อนอีกที เจ้าตัวก็ได้ตอบลับอย่างไม่รู้ตัว : อืออ…. // เขาได้พยายามผลักพร้อมทุบหน้าออกคนตรงหน้า แต่คนตรงหน้าไม่มีท่าทีจะปล่อยจนเขาดิ้นคนตรงหน้าเลยค่อยๆเปลี่ยนจุด ; เป็นกูไม่ได้หรอวะที่มึงอยากอยู่ด้วย // เขาพูดพร้อมค่อยๆไซร้คออีกคน ; เป็นกูไม่ได้หรอวะที่มึงพร้อมยกตัวและใจให้ // เสียงของเจ้าตัวสั้นเล็กน้อยพร้อมเปลี่ยนไซร้คออีกข้าง ; กูมันไม่ดีในสายตามึงขนาดนั้นเลยหรอวะมึงถึงไม่เคยเลือกกูเลยจ้าน // จบคำพูดนี้เขาค่อยๆคล้ายทุกอย่างออกก่อนจะค่อยเอามือปาดน้ำตาตัวเอง ; กูขอโทษ ต่อไปนี้กูจะไม่มาให้มึงเห็นอีก // เขาได้สติก่อนจะออกจากท่าที่คล่อมตัวของจ้านไว : เดี๋ยวดิ ไอสัสต้ามึงคิดว่ามึงจะทำแบบนี้ก็ได้หรอวะ // จ้านได้ขว้ามือต้าไว้ ; กูขอ….. // จ้านได้พุ่งเข้ามาหาต้าพร้อมจูบที่เร้าร้อนที่ต้าๆด้ทำกับเขา : อยากทำมากไม่ใช่หรอ มึงทำเลยสิ มึงเอาเลย ชอบกูมากไม่ใช่หรอ กูอนุญาตแล้วนี้ไงมึงทำสิ ; จ้าน….มึงอย่าทำงี้เลยความอดทนกูมีจำกัด : แล้วมึงจะอดทำไม มึงทำสิกูให้มึงแล้ว // จ้านค่อยๆปลดเสื้อผ้าตัวเองออกก่อนค่อยๆปลดของต้า ; จ้านอย่าทำงี้ // เขาจับมือจ้านที่กำลังปลดกระดม : มึงจะอดทนทำไมกูให้มึงแล้วมึงก็ทำสิ กูก็อยากโต มึงก็อยากได้กูนิ ; มันไม่ใช่แบบนั้นกูแค่ไม่อยากให้มึงไปให้ท่าแบบนั้นกับคนอื่นไปทั่ว : มึงจะพึ้มเพ้อไรว่ะต้า มึงก็ทำการแสดงความเป็นเจ้าของสิ // เขาพูดก่อนจะถอดเสื้อต้าออกแล้วค่อยจูบคนตรงหน้าต่อ ; จ้านมึงคิดดีแล้วหรอ : … // คนตรงหน้าไม่ตอบแต่เขายังค่อยๆไซร้ต้า ; ถือว่ามึงให้คำตอบกูแล้วนะ มึงอย่าเสียใจทีหลังละ // เขาค่อยจับจ้านให้อยู่ใต้ร่างเขา : อือ….อื้อ… : อย่าหาไปจากกูนะ อื้อออ…. (อาจจะไอนี้ไปหน่อยนะคะTT อันนี้สปอยค่ะเพื่อจะทำให้อยากอ่านขึ้น มั้ง55555555) #เซฟศิลปิน
