wisniaswir

Sans description

Sans description

Sans description

Sans description

Czek formy

Sans description

Sans description

Jakiś czas temu powiedziałem, żeby osoby, które źle się czują, pisały do mnie. Chciałem pomóc z serca, ale dziś widzę, że trochę się przeliczyłem i mnie to przytłoczyło. Przyznaję się do błędu — nie jestem w stanie udźwignąć tego wszystkiego sam. To nie znaczy, że przestaję się przejmować. Nadal możecie pisać. Po prostu będę odpisywać wtedy, gdy sam poczuję się na siłach psychicznie. Dbajcie o siebie i pamiętajcie, że proszenie o pomoc to siła, nie słabość. ❤️

Depresja potrafi odciąć Cię od siebie… i od tych, których kochasz. Ale miłość to nie tylko uczucie – to też wybór, codzienna decyzja. Komunikacja i wdzięczność to mosty, które mogą przetrwać nawet najciemniejsze dni

Sans description

Depresja nie mówi prawdy. Mówi to, co Cię złamie. W tym filmie obnażam największe kłamstwa, które podsuwa nam umysł, gdy jesteśmy w najciemniejszym miejscu. Jeśli to znasz – nie jesteś sam.

Depresja to nie tylko smutek. Często objawia się także fizycznie – bólem ciała, zmęczeniem, napięciem, problemami ze snem czy trawieniem. To nie lenistwo, to nie „wymysły”. To realne objawy choroby. W tym filmie mówię o tym, jak depresja może manifestować się w ciele – bo warto o tym mówić głośno. Jeśli się z tym zmagasz – nie jesteś sam/a.

Czasem najtrudniej jest przyznać się przed sobą, że popełniasz błąd W tym filmie mówię o tym, co robiłem (i nadal robię), kiedy dopada mnie depresja. Nie po to, żeby szukać współczucia. Po to, żeby być szczerym. Bo może ktoś z Was właśnie tego teraz potrzebuje – prawdy, nie perfekcji. Jeśli to znasz… wiem, jak to boli. Ale też wiem, że nie jesteś w tym sam.

Nagrywam, bo wiem, jak to jest udawać, że wszystko gra, kiedy w środku wali się świat. Nagrywam, bo może ktoś z Was właśnie teraz potrzebuje usłyszeć, że nie jest sam. Nagrywam, bo sam kiedyś potrzebowałem kogoś, kto odważy się powiedzieć głośno to, co ja tłumiłem w ciszy. Jeśli to widzisz – wiedz, że jesteś ważny. I warto walczyć. Nie wszystko musi być perfekcyjne. Wystarczy, że będzie prawdziwe.

Dlaczego boimy się mówić o depresji? Bo boimy się, że ktoś nas nie zrozumie. Bo myślimy, że „inni mają gorzej”. Bo słyszymy: „weź się w garść”, zamiast: „jestem przy tobie”. Bo depresja to nadal tabu, mimo że dotyka milionów ludzi.